Home

เวลาผมเห็นหนังสือประเภท “100 ที่เที่ยวก่อนตาย” “100 อาหารก่อนตาย” “100 ที่พักก่อนตาย” ฯลฯ แล้วจะสงสัยมากว่าใครเป็นคนกำหนดอะไรพวกนี้ให้ทำเหรอ? ถ้าทำตามหนังสือพวกนี้ เราสามารถตายได้อย่างสบายใจแล้วใช่ไหม? ถ้ายังไม่ทำก็ยังตายไม่ได้? แล้วทำไมเราจำเป็นต้องไปทำกิจกรรมพวกนี้ด้วย?

เท่าที่ผมอ่านดู หนังสือพวกนี้ก็จะบอกเกี่ยวกับสถานที่เที่ยวที่น่าสนใจ อาหารแปลกๆ หรือศิลปะต่างๆ ฯลฯ ผมสงสัยนะ ถ้าเราไปทำตามแล้ว จะรู้สึกฟินแบบที่ว่ารึเปล่า? เราจะรู้สึกอภิรมย์ตามด้วยไหม ถ้าไม่เคยรู้เรื่องหรือศึกษาอะไรเหล่านั้น นอกจากอ่านตามหนังสือเล็กๆ เพียงเล่มเดียวนี่น่ะ?

และคำถามอีกร้อยแปดพันเก้าคำถามที่ผุดตามมาเรื่อยๆ ส่วนใหญ่ดันหาคำตอบไม่ได้ซะด้วย  แต่มีคำถามที่สำคัญกว่านั้นคือ ทำไมเราจะต้องให้ใครมากำหนดว่าต้องทำอะไร ไม่ทำอะไรก่อนตาย นอกจากตัวเราเองด้วยล่ะ

เรื่องที่ต้องทำก่อนตายของแต่ละคนมีหลากหลาย ความยาก ความง่าย เล็ก ใหญ่แตกต่างกัน แต่ทุกเรื่องมีคุณค่าเท่ากัน ทุกเรื่องเริ่มจากความฝันความต้องการของตนเองเหมือนกันทั้งสิ้น

เพื่อให้ชีวิตที่เหลืออยู่มีความหมาย เราไม่อาจจะละทิ้งการตั้งฝันตั้งหวังได้เลย มิฉะนั้นชีวิตที่ผ่านไปในแต่ละวัน ลมหายใจที่ผ่านไปในแต่ละขณะ ความคิดที่ผ่านไปในแต่ละเวลา คงเงียบเหงาจนเกินไป

เมื่อเรามีฝัน เรามีหวัง ช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดไม่ใช่ ณ ตอนนี้เราทำสิ่งที่ตั้งใจสำเร็จ แต่เป็นระหว่างทาง ทุกขณะที่เรารู้สึกว่าสิ่งที่เราทำนั้นทำให้เข้าใกล้ความฝันความหวังไปอีกก้าว ทีละน้อย ทีละนิด เป็นช่วงเวลาที่มีความหมาย เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขอย่างแท้จริง

ดังนั้น จงมาฝันและทำให้เป็นจริงกันเถอะ ไม่ว่าจะใช้เวลากี่มากน้อย แต่รับรองว่าเส้นทางนั้นจะเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขแน่นอน

 

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s