Home

IMG_0080.JPG

เขาเดิน
เขาเดินไป
เขาเดินต่อไป
เขาเดินต่อไปเรื่อย
เขาเดินต่อไปเรื่อยเรื่อย
เขาเดินต่อไปไม่หยุด
เขาคือ “คิลลี่” หรือ “คิริ” !!!

ผมไม่รู้ว่าบ้านเรามีคนติดตามงานของ Tsutomu Nihei กันกี่มากน้อย แต่ถ้าชอบแนวอนาคตหม่นหมอง สังคมป่าเถื่อน การพังทลายของอารยธรรม เครื่องจักรประหลาดล้ำ เหมือนเรื่อง Ghost in the Shell, Akira หรือ Heroherodo ซึ่งการ์ตูนแนวนี้หาอ่านยากขึ้นทุกวัน งานถนัดของ Tsutomu Nihei แกคือแบบนี้เลย เรื่องของแกน่าสนใจ แต่ก็ขัดใจด้วยในเวลาเดียวกัน

Blame เล่าเรื่องผ่านตัวละครชื่อ คิริ ตั้งแต่เปิดเรื่องมาแกเดินตลอดๆ เดินเพื่อหาอะไรบางอย่างในสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ที่กินอาณาเขตกว้างขวางทั้งแนวดิ่งและแนวระนาบ บรรยากาศอวลไปด้วยการล่มสลายท่ามกลางสิ่งต่างๆ รอบข้างที่ไม่เป็นที่เป็นทาง ไม่ว่าจะเป็น กำแพง บันได ทางเดิน ที่สร้างอยู่ระเกะระกะและผุพังพังทลาย มันเหมือนเราเดินอยู่ในตึกขนาดใหญ่ที่ไร้ร้างผุ้คนอาศัย ตึกที่ทิศทางภายในไร้เหตุและผล กำแพงและผนังซ้อนชั้นกันไปมาไม่สิ้นสุด เหมือนผลงานของนักก่อสร้างวิปลาสที่มุ่งมั่นแต่การสร้างเพียงอย่างเดียวโดยไม่สนใจผลที่จะตามมา ซึ่งต่อมาเราจะรู้จักสิ่งนี้ในนามว่า Megastructure

ไม่มีใครรู้ว่าคิริเดินมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แม้แต่เจ้าตัวเอง

Megastructure เป็นเมืองซ้อนเมืองที่ควบคุมดูแลโดย Netsphere เหตุการณ์ร้ายแรงในอดีตที่ไม่สามารถระบุเวลาได้ ทำให้เกิดความเสียหายแก่ Netsphere และส่งผลให้เหล่าบรรดาผู้ควบคุมอันได้แก่ Governmment Authorities สูญเสียอำนาจควบคุม Netsphere ไป ผลที่ตามมาคือความสับสนอลหม่าน Builder ทำการก่อสร้างและซ่อมแซมเมืองอย่างไร้ระเบียบแแบบแผน เมืองหรือกำแพงผนังหรือสิ่งก่อสร้างทั้งหลายต่างขยายตัวอย่างไม่หยุดยั้ง Safeguard ที่เป็นผู้คุ้มครองมนุษย์จาก Silicon Creature กลับกลายมาเข่นฆ่ามนุษย์เสียเอง

ทางเดียวที่เชื่อว่าจะแก้ไขทุกอย่างให้กลับสู่ปกติคือพามนุษย์ที่มี Net Terminal Gene มาเชื่อมต่อกับ Netsphere เพื่อคืนคำสั่งที่ถูกต้อง แต่ในเวลานั้น มนุษย์ได้สูญหายไปนานแล้ว และนั่นคือเป้าหมายของคิริ!

คิริมีเป้าหมายจะหยุดเดินเมื่อค้นหามนุษย์ป้า เอ้ย! มนุษย์ลุง เอ้ย! มนุษย์ที่มี Net Teminal Gene เอ้ย! ถูกแล้ว!!! และนำตัวมนุษย์นี้มาปรับทัศนคติ เอ้ย! คืนความสุขให้กับ Netsphere (หลายเอ้ยจังเว้ย) ซึ่งระหว่างทางก็ต้องผจญภัยกับเหล่าร้ายต่างๆ มีแค่ปืนคู่ใจ Gravitational Beam Emittter กระบอกเดียวที่ปกป้องตัว ซึ่งหลังๆ ไอ้ปืนกระบอกนี้มันแรงขึ้นเรื่อยๆ ยิงแบบแรงสุดแต่ละที แรงรีคอยท์ส่งผลให้ตัวกระเด็นหรือแขนขาดเป็นเรื่องปกติ

Blame เป็นงานในยุคแรกๆ ของ Tsutomu Nihei ที่ภาพจะเป็นลายเส้นขาวดำ ตัวละครตัวยืดตัวยาว ออกท่าทางเท่ๆ กัน ซึ่งในงานล่าสุดของแกคือ Knight of Sidonia งานก็เปลี่ยนไป ดูน่ารักสบายตากว่าเยอะ แต่สิ่งที่ขัดใจยังคงไม่เปลี่ยน คือ แกลำดับเรื่องราวได้ชวนมึนมาก ภาพมันสวยหรอก แต่สไตล์แกวาดแบบแยกไม่ค่อยออกระหว่างตัวละครกับฉากหลัง รวมถึงการลำดับภาพที่โดดไปมา ทำให้ต้องอ่านซ้ำหลายรอบเกินไป

โดยรวมงานของหมอแกน่าสนใจครับ ไปลองหาอ่านกันดู

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s