Home

อารมณ์กับเหตุผล อะไรสำคัญกว่ากัน?

มันเป็นคำถามที่มีมายาวนานและพาลให้ชวยหัวคิด ถ้าถามคนด้านศิลป์ อารมณ์ย่อมมาก่อน แต่ถ้าถามคนหัววิทย์ เหตุผลนำมาแน่นอน แต่คำตอบเหล่านี้มันดูจะตายตัวไปหน่อยไหม เหมือนเก็งข้อสอบ ดูหวยออกตั้งแต่ยังไม่ทันแทงกระแทกประมาณนั้น มันน่าจะมีอะไรมากกว่านั้นซักหน่อยสิ

นาย Clayton Cubitt ก็สงสัยเหมือนกัน เลยทำการทดลองโดยนำหญิงสาวเข้ามาในห้อง นั่งเด้าอี้ กางหนังสือที่ตัวเองเลือกบนโต๊ะแล้วอ่านออกเสียง แค่นี้คงไม่แปลกอะไร แต่ยังไม่จบ หลังจากที่หญิงสาวแนะนำตัว แนะนำหนังสือ แล้วเริ่มอ่าน เขาก็จะให้ผู้ช่วยอีกคนที่รออยู่ใต้โต๊ะเริ่มเล่นซุกซนกับช่วงล่างของหญิงสาว โดยมีหน้าที่ทำให้หญิงสาวนั้นเสียวกระสันต์รัญจวนให้มากที่สุด ให้ถึงจุดเสียวสุดยอดให้ได้ ใช่ สาวๆ ที่มาอ่านหนังสือนั้น ช่วงล่างไม่ได้ใส่อะไรเลย เธอนั่งเปลือยให้ใครก็ไม่รู้มาลูบไล้ เล้าโลม เล่นกับร่องหลืบลับของเธอตลอดระยะเวลาการอ่าน เธอจะต้องบังคับให้ตัวเองอ่านหนังสือไปเรื่อยๆ ในขณะที่เบื้องล่างเธอพลุ่งพล่านอย่างถึงที่สุด ความอึดอัดในการใช้เหตุผลให้บังคับกดทับอารมณ์ รักษาการอ่านให้สม่ำเสมอ ยิ่งอ่านไปยาวนานเท่าไหร่ อารมณ์ก็ยิ่งกระเจิงเท่านั้น จนเมื่อเธอไม่สามารถทนต่อไปได้ การอ่านก็จะหยุดลงกะทันหัน เสียงอ่านกลายเป็นเสียงคราง ลมหายใจหอบถี่ หนัก ขาดเป็นช่วงๆ ร่างกายสั่นสะเทิ้ม เกร็งไปทั้งร่าง และทันใดนั้นความเสียวกระสันที่อัดอั้นมานานก็ถึงจุดระเบิดพุ่งพล่าน กลายเป็นความสุขสมใจที่ได้ปลดปล่อยความกำหนัดที่เหนี่ยวรั้งทรมานมายาวนาน แล้วทุกอย่างก็จะจบลง

นาย Clayton แกตั้งชื่อรายการนี้ว่า Hysterical Literature แกไม่ได้ถ่ายบ่อย ว่างก็ถ่ายแต่ก็มีหลายตอนแล้วนะ ฉากในรายการนี้มีสีขาวกับดำ ไม่ได้ช่วยเร้าอารมณ์ใดๆ เลยเมื่อเริ่มดู แต่มันให้ความรู้สึกตื่นเต้นขึ้นเรื่อยๆ เมื่อรู้ว่าอะไรกำลังเกิดขึ้นกับหญิงสาวที่อยู่ต่อหน้าเรานี้ เราเห็นเธอเริ่มอ่านติดๆ ขัดๆ มีหยุดพักยาวๆ พร้อมเสียงลมหายใจกระเส่า คนดูไม่รู้หรอกว่าข้างล่างนั้นเกิดอะไรขึ้น แต่อาการแบบนี้มันช่วยทำให้จินตนาการกระเจิงได้ดีจริงๆ ผมว่าดูแล้วตื่นเต้นได้อารมณ์กว่าหนังโป๊ที่เห็นเนื้อหนังมังสาด้วยซ้ำ แล้วยิ่งนึกถึงตอนสาวๆ พยายามบังคับตัวเองนั่งนิ่งๆ อ่านหนังสือในขณะที่จริงๆ เธออยากร้อง อยากขยับตัวไปตามอารมณ์ อาห์ คนชอบซาดิสม์เล็กๆ น่าจะเข้าใจ

ผมดูแล้วโคตรชอบ การเล่นกับเรื่องเพศที่ค่อนข้างหมิ่นเหม่แบบนี้แล้วให้เราถามกันเองว่าเมื่ออยู่ในสถานการณ์บังคับ อารมณ์หรือเหตุผลกันแน่ที่เราจะยึดโยงให้ควบคุมร่างกาย แต่ที่แน่ๆ ถ้าเอาผู้ชายมาเล่น คงไม่ได้อารมณ์แบบนี้แน่นอน

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s