Home

ในหนังเรื่อง Cinema Paradiso หนังที่เป็นรักแรกของหลายคน เฒ่า Alfredo ได้เล่าเรื่องทหารหนุ่มกับเจ้าหญิงให้เด็กน้อย Toto ฟัง

ในงานเลี้ยงคราวหนึ่ง พระราชาได้พาเจ้าหญิงมาออกงาน เจ้าหญิงผู้เลอโฉมเป็นจุดสนใจของทุกคนในงานรวมถึงทหารหนุ่มคนหนึ่งที่ทำหน้าที่เฝ้ายามระหว่างงานนั้น เขาตกหลุมรักเธอเมื่อแรกพบ แม้จะรู้ถึงความแตกต่างทั้งฐานะและชนชั้นระหว่างเขาและเธอ ทหารหนุ่มก็ได้เพียรพยายามที่จะพบหน้าเธออีกครั้ง จนกระทั่งวันหนึ่ง เขาได้โอกาสพบและบอกรักเธอ เจ้าหญิงรู้สึกแปลกใจและประทับใจในการมุ่งมั่นของทหารหนุ่ม เธอจึงบอกว่าเขาว่า

“หากเธอสามารถรอใต้ระเบียงฉันเป็นเวลา ๑๐๐ วันและ ๑๐๐ คืนติดต่อกันได้ ฉันจะยอมเป็นของเธอ”

ทหารหนุ่มได้ฟังแล้วก็มีกำลังใจและเริ่มรออยู่ใต้ระเบียงของเจ้าหญิง หนึ่งวันผ่านไป สองวันผ่านไป ห้าวันผ่านไป สิบวันผ่านไป ไม่ว่าฝนจะตก แดดจะออก หิมะจะตก ทุกค่ำคืนที่เจ้าหญิงเดินมาดูที่ระเบียง ก็จะเจอทหารหนุ่มยืนเฝ้ายามอยู่เสมอ เก้าสิบวันเก้าสิบคืนผ่านไป ร่างกายของทหารหนุ่มแทบจะแหลกสลาย เขาแทบจะไม่สามารถประคองตัวไว้ได้ ผิวหนังแห้งผาก เขาไม่มีแรงแม้แต่จะหลับตาลง

เขาจะรู้ไหมว่าเจ้าหญิงเฝ้าดูเขาตลอดเวลา

เมื่อถึงคืนที่ ๙๙ ย่างเข้ามาถึง ทหารหนุ่มตัดสินใจ รวบรวมแรงที่เหลือ ลุกขึ้นยืน และเดินจากไป

อีกเพียงแค่วันและคืนเดียวเจ้าหญิงก็จะตกลงใจเป็นของเขา แต่แล้วทหารหนุ่มกลับเลือกเดินในทางที่ต่างไป ทำไม?

สมัยก่อนตอนวัยหนุ่มสาว ผมพบว่าเรื่องนี้มันโคตรจะโรแมนติกและมึนงงในคราวเดียวกัน ทหารหนุ่มหนียามมาเฝ้ายามให้เจ้าหญิง แบบนี้จะไม่โดนนายด่าเหรอ? อีกแค่วันเดียวทำไมรอไม่ได้? เจ้าหญิงก็อุตส่าห์มีใจให้แล้ว ทำไมถึงตัดสินใจแบบนั้น? กินไม่ได้แต่เท่? หลายคำถามที่ผุดขึ้นในใจไม่ได้รับคำตอบแต่อย่างใด แต่เมื่อวันนี้ผ่านมาหลายจันทราและฤดูฝน ผมว่าผมเข้าใจทหารหนุ่มมากขึ้น แม้ว่าภายหลัง Toto ตอนหนุ่มจะเล่าให้ฟังในหนังถึงเหตุในการตัดสินใจของทหารหนุ่ม สำหรับผมมันต่างกันไปนิดหน่อย ผมคิดว่าทหารหนุ่มคงคิดว่าความรักที่เสียสละโดยฝ่ายเดียวนั้น ไม่ได้ยั่งยืนหรือจีรัง เมื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งถึงขีดจำกัดของการเสียสละ ถึงจุดนั้นมันก็ยากที่จะย้อนกลับมายังจุดที่เริ่มต้นรักได้ และสุดท้ายก็ต้องแยกย้ายกันไป เลิกลาโดยเลือกเก็บเรื่องราวดีๆ ระหว่างนั้น ดีกว่าเลิกลาด้วยการทะเลาะเบาะแว้งกัน

จะดีกว่าไหม ถ้าในคืนที่ ๙๙ เจ้าหญิงจะเดินลงมาจากระเบียงพร้อมบอกกับทหารหนุ่มว่า “ขอฉันรอเป็นเพื่อนด้วยคนนะ รอด้วยกันให้ถึงวันพรุ่งนี้ วันเริ่มต้นที่ฉันจะอยู่เคียงข้างเธอตลอดไป”

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s