Home

บทความต่อไปอีก 3 บทนี้ ผมอยากจะเล่าเกี่ยวกับงานของ อินิโอะ อาซาโนะ (Inio Asano) ชื่อของนักเขียนการ์ตูนคนนี้ไม่น่าจะเป็นที่รู้จักกันในบ้านเรานัก เพราะงานของเค้าค่อนข้างน้อยและไม่ได้เป็นงานที่ตามกระแสนัก แต่ถูกจริตผมที่ชอบงานสะอาด เรียบร้อย บางครั้งอาจจะหลุดโลกบ้าง แต่ที่สำคัญคือเนื้อเรื่องสมจริง

ผมได้เลือกงาน 3 ชิ้นที่ผมหาอ่านมาได้ และดูแล้วว่าเนื้อหาโดดเด่น สามารถน็อคคนอ่านได้อยู่หมัด ได้แก่

-Solanin

-Rainbow Field Holograph (Nijigahara Holograph)

-Good Night Pun Pun (Oyasumi Pun Pun)

ซึ่งแต่ละบทความหลังจากนี้จะกล่าวถึงแต่ละเรื่องๆ ไปตามลำดับ

solanin

Solanin เป็นเรื่องราวกลุ่มวัยรุ่นที่เพิ่งจบมหาวิทยาลัยได้ซักพัก ทุกคนอยู่ในช่วงวัยเริ่มทำงานและแยกย้ายกันไปประกอบวิชาชีพด้านต่างๆ ในสังคม เรียกว่าความรู้สึกเล่นหัวกับเพื่อนยังสนุกไม่ทันหายก็ต้องมาทำงานเป็นมนุษย์เงินเดือนกันซะแล้ว

ในชีวิตเรา ผมว่าเราจะมีประสบการณ์ตื่นโลกหรือ Culture Shock ใหญ่ๆ อย่างน้อย 2 ครั้ง ครั้งแรกคือตอนเราต้องจากบ้านไปเรียนอนุบาล และครั้งที่สองคือตอนเพิ่งจบและทำงานใหม่ๆ มันเป็นการปรับตัวที่เปลี่ยนหน้ามือเป็นหลังเท้าได้ง่ายๆ เลยทีเดียวนะครับ

ซึ่งความรู้สึกที่ว่านี้ ทั้งทาเนดะและไมโกะ คู่รักที่เป็นคนดำเนินเรื่องกำลังประสบกันอยู่ หลังเรียนจบ พวกเขาทำงานมาได้ 2 ปีแล้ว ไม่ว่าจะชอบงานนั้นหรือไม่ก็ตาม งานเหล่านี้ก็ช่วยเลี้ยงปากและท้อง เลี้ยงตัวให้อยู่โดยไม่ต้องพึ่งพาพ่อแม่ แต่ลึกๆ พวกเขายังรู้สึกว่ามีบางอย่างเวียนวนรบกวนในจิตใจ มันเป็นเหมือนหลุมดำขนาดใหญ่ที่ทำให้รู้สึกอ้างว้าง มันจะไม่สามารถอยู่ให้เป็นสุขใจได้เลยถ้าไม่จัดการทำอะไรบางอย่างกับเจ้าหลุมดำนี้

บางอย่างที่เรียกว่า ความฝัน

นับแต่อดีต ความฝันเป็นสิ่งค้ำจุนหล่อเลี้ยงจิตใจ ให้กล้าออกก้าวเดินไปในโลกแห่งความเป็นจริงที่โหดร้ายแห้งแล้ง รักษาตนให้อยู่รอดตลอดฝั่ง ความฝันยิ่งแรงกล้าเท่าไหร่ ก็ยิ่งมีแรงกระตุ้นให้ต้องลงมือทำอะไรซักอย่าง มิเช่นนั้นคงโดนรบกวนจิตใจจนอกแตกตายเป็นแน่แท้

ซึ่งความฝันของหนุ่มสาวกลุ่มนี้คือการตั้งวงดนตรีของตัวเองแล้วออกงานเพลงให้ได้ซักชุด มันเป็นความฝันของเด็กวัยรุ่นทุกคนที่เล่นดนตรี ที่อยากจะแสดงสดหน้าเวที มีคนดูเต็มจนล้นห้อง แผดเผาพลังหนุ่มที่ร้อนแรงให้เป็นที่ประจักษ์ รับรู้และศรัทธา โอ้ว ท่านศาสดา ซึ่งเมื่อแรงฝันคอยกระตุ้นเร้าทุกเมื่อเชื่อวันเช่นนี้ ทาเนดะ และ ไมโกะ รวมทั้งเพื่อนๆ ทั้งหลาย จึงได้ลาออกจากงานมาเพื่อตั้งวงเล่นดนตรี ทุกคนตั้งใจฝึกซ้อม เขียนเพลง ทำเดโม ส่งค่ายเพลง วง Solanin เริ่มดูเป็นรูปเป็นร่างกว่าเมื่อทำเล่นสนุกๆ ตอนมหาวิทยาลัย ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี จนดูเหมือนเทพธิดาจะอำนวยพรให้ เพราะล่าสุดพวกเค้าได้รับการติดต่อให้มาแสดงสดเปิดตัวที่คลับแห่งหนึ่ง!

เรื่องราวทุกอย่างคงจะเป็นไปอย่างสดสวย ทุกคนจะมีความสุขและเลี้ยงฉลองอย่างสุดเหวี่ยงหลังแสดงจบ ถ้า…

ทาเนดะไม่ถูกรถชนตายก่อนงานแสดงไม่กี่เดือน

จุดหักเหแบบยูเทิร์น 180 องศา เข้าโค้งหักศอก ดริฟท์ลงทะเลแบบนี้ สำหรับคนในวงที่เป็นเพื่อนรู้จักกันมานาน มันแสนสาหัสเจ็บปวดใจ แต่สำหรับไมโกะแล้วมันยิ่งกว่านั้น มันเหมือนลมหายใจครึ่งนึงหายไปโดยไม่ทันรู้ตัว ชีวิตขาดแรงยึดเหนี่ยว คนที่อยู่เคียงข้างกันตลอดหายไปโดยไม่ทันเตรียมใจหรือร่ำลา

เรื่องมันก็อาจจะจบลงตรงนี้ ทุกคนตัดสินใจยุบวง แล้วแยกย้ายกันไปหางาน ดำเนินชีวิตแบบธรรมดาต่อไป แต่บางครั้งความฝันที่ค้างคาของคนที่จากไป คนที่ยังอยู่ก็เต็มใจรับหน้าที่สานต่อให้จบ ไมโกะลุกขึ้นจับกีตาร์ ฝึกฝนเพื่อแทนตำแหน่งของทาเนดะ เพื่อให้โอกาสในการแสดงสดครั้งแรกของวงไม่กลายเป็นเรื่องสูญเปล่า

ไมโกะจะสามารถนำความตั้งใจของทาเนดะขึ้นเวทีพร้อมกันได้หรือไม่? จุดสุดท้ายของเรื่องนี้จะเป็นอย่างไร? ต่างๆ เหล่านี้อาจจะเป็นเรื่องไม่น่าสนใจเท่ากับระหว่างทางนั้น เธอและเพื่อนๆ ต้องเจอกับเรื่องเช่นไรมาบ้าง และเมื่อถึงฝันแล้วพวกเขาจะทำอย่างไรต่อไป

บางคน (ซึ่งผมก็จำไม่ได้ว่าเป็นใคร) เคยกล่าวไว้ให้เรานำมาอ้างกันอย่างกิ๊บเก๋ว่า “เรื่องราวระหว่างเดินทางสำคัญกว่าจุดหมาย” แต่ผมก็ยังอยากรู้ว่าเมื่อคนเราบรรลุถึงจุดที่ฝันแล้วจะทำเช่นไรต่อไป หยุดแล้วเก็บความฝันดีๆ นั้นไว้ หรือเดินหน้าสร้างฝันใหม่ๆ ต่อไป ซึ่งไม่ว่าจะเลือกทางไหนก็แล้วแต่ ก็ไม่มีอะไรผิด ตราบใดที่เรายังซื่อสัตย์กับใจตนเอง และทำทุกเรื่องที่ผ่านมาอย่างเต็มที่ เต็มความสามารถ จนไม่มีอะไรเหลือให้ต้องเสียใจ

Solanin มีฉบับแปลภาษาอังกฤษให้อ่านกัน และเคยทำเป็นหนังโรงในญี่ปุ่นด้วยเช่นกันครับ

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s