Home

ช่วงหยุดยาวที่ผ่านมา ผมตะลุยอ่านการ์ตูนเรื่องนี้จนจบเท่าที่มีในตอนนี้ อาการประมาณสาวๆ ติดหนังซี่รี่ย์ยังไงยังงั้นเลยทีเดียว

มันเป็นการ์ตูนแบบไหนเหรอที่ทำให้ผมติดใจขนาดนี้ เรื่องนี้ไม่ได้เป็นการ์ตูนแนวต่อสู้มันส์ๆ แบบ Berserk, Bleach, Naruto หรือ One Piece แต่อย่างใด ตัวละครก็ไม่ได้น่ารัก โมเอะ ฮาเร็ม เหมือน To Love-Ru ขนาดนั้น เรื่องนี้เป็นการ์ตูนแนวความสัมพันธ์ชายหญิงในวัยที่เริ่มสนใจเพศตรงข้าม ทำความรู้จักกับรัก ประมาณช่วง puppy love ขอแค่อยู่ใกล้ๆ กัน ไปเที่ยวด้วยกันก็ปลื้มมากแล้ว เป็นความรักที่ไม่มีเซ็กส์เข้ามาเกี่ยวข้อง แต่เรื่องนี้มันมีหักมุมกันนิดหน่อย เพราะเรื่องนี้พระเอกกับนางเอกเค้าเริ่มสร้างความสัมพันธ์กันด้วย “น้ำลาย” ครับ

น้องอุราตาขวาง (Urabe Makoto) นางเอกเรื่องนี้ไม่ได้มีหน้าตาหรือนิสัยอะไรที่จะทำให้หนุ่มๆ หลงไหลได้เลย ผมปรกหน้าตลอด พูดน้อย ไม่ค่อยเข้าสังคม ว่างเป็นหลับ ส่วนหนุ่มสุบากิหน้าจืด (Tsubaki Akira) พระเอกก็เรียกว่าอาจจะแคล้วคลาดกันไปซะแล้ว ถ้าโชคชะตาไม่ดลใจให้แกอยากลองชิมน้ำลายคุณน้องที่นองพื้นโต๊ะที่เธอเผลอหลับก่อนกลับบ้าน ซึ่งต่อมา “น้ำลาย” นี้ก็กลายเป็นสิ่งที่ค่อยๆ ผูกพันธ์ทั้งสองเข้าด้วยกัน และใช้บอกอารมณ์ความรู้สึกของน้องอุราให้กับชายหนุ่มรู้ เพราะผู้หญิงนั้นเข้าใจยาก และคุณน้องก็ประหยัดคำพูดซะเหลือเกิน ผมยังคิดอยู่เลยว่าถ้าเราเข้าใจผู้หญิงทุกคนได้ง่ายๆ แบบในเรื่องนี้คงจะดี

คนเขียน Riichi Ueshiba ผูกเรื่องได้ดี เรื่องเดินได้ลื่นไม่สะดุด ไม่ช้าไม่เร็วเกินไป มีให้ลุ้นๆ เป็นระยะๆ ตัวละครมีพัฒนาการ และเป็นเรื่องที่เสื่อมน้อยมาก เมื่อเทียบกับงานเก่าของแกอย่าง Discommunication หรือ Yame Tsukai (ชื่อไทย “จอมเวทย์พิทักษ์ฝัน”) ที่จับประเด็นได้หวาดเสียวท้องน้อย แต่น่าสนใจ แถมเรื่องหลังได้ทำเป็นอะนิเมแล้วด้วย

เสน่อีกอย่างของการ์ตูนเรื่องนี้คืองานภาพที่ผมชอบเป็นพิเศษ เรื่องนี้เป็นการ์ตูนที่เขียนรูปร่างคน การเคลื่อนไหว และ perspective ได้ดี มีมิติ ลายเส้นไม่สับสน หรือยุ่งเหยิงปวดตา ใส่รายละเอียดได้น่าสนใจ มีเซอร์วิสแฟนๆ ให้กระชุ่มกระชวยเป็นระยะๆ เรียกว่าเป็นงานที่คลี่คลายแบบก้าวกระโดดจากสองเรื่องแรกของแกอย่างมาก ทำให้ผมนึกถึงนักเขียนอีกคนคือ Masakazu Katsura ที่พอแกเขียนวิงแมนเสร็จ มาเขียน I’s ก็กลายเป็นเทพด้านภาพไปเลยในชั่วระยะเวลาสั้นๆ

ที่สำคัญนางเอกเรื่องนี้เค้าพกกรรไกรเป็นอาวุธ ตำแหน่งที่พกน่ารักมากเลยทีเดียว อยากรู้ว่าพกตรงไหน ต้องไปหาดูกันเอาเองครับ อิอิ🙂

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s